۱ شهریور ۱۳۸۷ ه‍.ش.

‏‎سی و سه ساله گی (۲)

به مادرم که دل تنگ اوست.
.
.
.
.
* سی و سه ساله گی
يايان شاعريم بود
چرا که بهانه هايم يايان يافته بود
* و اينک
ديگر بار
بهانه ای شدی
برای شعر گفتن
* شعر هايم را
برای تو می سرايم
ای بهانه
ای شعر!


هیچ نظری موجود نیست: