۱۳ اردیبهشت ۱۳۹۱ ه‍.ش.

رویاهای کهنه ی من!

آخرین بار کی بود  که به رویاهایم برای ایران فکر کردم؟
نمی دانم!
دیگر به خاطرشان هم نمی آورم.
سال هاست به رهایی از کابوس فکر کردن،
 مرا با رویاهایم بیگانه کرده است!

چرا باید  به یادشان بیاورم؟!
رویاهای من، دیگر به درد نمی خورد! کهنه شده!
 به درد نسل نویی که در ایران زندگی می کند نمی خورد!

رویاهای  کهنه ی من مرد!به خاک سپرده شد!
رویاهای من دیگر خریدار ندارد!

نسل نو،رویای نو می خواهد!




از حلقه ی گفت و گو:

مهدی جامی ،       سیبستان           
آرمان امیری،    مجمع دیوانگان     
فرشته قاضی ،       ایران بان       
                                     محمد معینی،        راز سر به مهر                                       
     مسعود برجیان،                 پیام ایرانیان      

هیچ نظری موجود نیست: