۱۶ خرداد ۱۳۸۸ ه‍.ش.

بد، بدتر، بدترین!

در حاشیه ی مناظره های اخیر انتخاباتی

مناظره های اخیر، کوس بی لیاقتی نامزدها را از بام صدا و سیما به زیر انداخت! احمدی نژاد، با آن نگاه شیطانی و کریه اش، بی حیایی و یرده دری، بی احترامی و در چشم نگاه کردن و مثل آب خوردن _ بی شرمانه _ دروغ گفتن، فاتحه ی خود را خواند!

اما میر حسین موسوی هم که حرف هایش را نیمه می گذاشت و قورت می داد،گرچه اخلاقی بودنش در برابر بی شرمی مثل احمدی نژاد مثال زدنی است، اما سستی در کلامش در شان یک رئیس جمهور نبود! با آن همه به اصطلاح و چیز چیز کردن!

احمدی نژاد بی یک روده ی راست، این یکی را راست گفت و این که کروبی در حد و اندازه ی یک رئیس جمهور نیست! کروبی کاملا آچمز شده بود در برابر وقاحت احمدی نژاد! هر چند مثل موسوی سکوت نکرد و در ظاهر کم نیاورد اما حقیقت آنست که ضعیف تر از آن ظاهر شد که در شان یک کاندیدای ریاست جمهوری است !

آن چهارمی که به اصطلاح میر حسین موسوی، چیز است! نخودی است و ارزش حرف زدن ندارد!

از همه ی این ها هم که بگذریم، بماند که با احترام به دوستان تحریم چی سابق که هنوز هم _ با دیدن مناظره ها ی انتخاباتی _ بر انتخاب بین بد و بد تر _ اصرار می ورزند، شرکت در انتخابات ، تایید بدترین است! همان نظام ولایت مطلق فقیهان!

دوستان، خودمان را گول نزنیم! گیرم که بین بد و بدتر، بد آمد! با بدترین که آن بالاست چه می کنید؟!

هیچ نظری موجود نیست: